Jesteś tutaj:   

2010

Uchwała Nr 316/10/V Rady Miasta Puszczykowa z dnia 6 października 2010 r. w sprawie: pośmiertnego nadania tytułu „Zasłużony dla Miasta Puszczykowa” panu Andrzejowi Falkiewiczowi

 
Uchwała Nr 316/10/V
Rady Miasta Puszczykowa
z dnia 6 października 2010 r.
 
w sprawie: pośmiertnego nadania tytułu „Zasłużony dla Miasta Puszczykowa” panu Andrzejowi Falkiewiczowi.
 
Na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zmianami) oraz § 6 Statutu Miasta Puszczykowa – Rada Miasta Puszczykowa uchwala, co następuje:
 
§1. Rada Miasta Puszczykowa pośmiertnie nadaje tytuł „Zasłużony dla Miasta Puszczykowa” panu Andrzejowi Falkiewiczowi za szczególnie zasłużoną dla miasta Puszczykowa działalność.
 
§2. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta Puszczykowa.
 
§3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
 
Przewodniczący Rady
/-/ Marek Błajecki
 
Uzasadnienie
 
Andrzej Falkiewicz - eseista i krytyk teatralny, filozof kultury.
Urodził się 5 grudnia 1929 r. w Poznaniu w znanej rodzinie właścicieli fabryki kosmetyków.
Z Puszczykowem, w którym jego rodzice wybudowali dom letniskowy, związany był od lat przedwojennych. W domu tym, przy ul. Cienistej zamieszkał po wojnie. Studiował w Poznaniu fizykę i ekonomię. Został absolwentem Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Poznaniu, swoje upodobania skierował jednak ku filozofii i literaturze, a zawodowe życie związał głównie z teatrem.
Debiutował w 1958 r. na łamach prasy literackiej jako krytyk teatralny szkicem "O teatrze Sartre'a" na łamach "Dialogu". W 1981 r. opublikował pierwszą w Polsce książkę o Witoldzie Gombrowiczu - "Polski kosmos. Dziesięć esejów przy Gombrowiczu". Fascynowała go również twórczość Edwarda Stachury, któremu poświęcił książkę „Nie ja”. Od połowy lat 70. ubiegłego wieku związany był z kulturą niezależną. Publikował między innymi w Biuletynie Dolnośląskim i Krytyce. Był również członkiem redakcji literackiego miesięcznika "Odra".
Pracując dla wielu teatrów w Polsce przemieszczał się wraz z rodziną z miasta do miasta. W latach 1962-1967 był kierownikiem literackim Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie. Od roku 1967 pełnił kolejno funkcję kierownika literackiego w teatrach: Współczesnym im. E. Wiercińskiego we Wrocławiu, im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, Studio w Łodzi i Polskim we Wrocławiu. W latach 1993-1995 podjął pracę wykładowcy w Instytucie Filozofii UAM w Poznaniu. Pod koniec lat 90. poprzedniego stulecia Andrzej Falkiewicz powrócił wraz z żoną Krystyną Miłobędzką, do swojego ukochanego Puszczykowa, gdzie powstały jego ostatnie dzieła literackie.
Andrzej Falkiewicz jest laureatem nagród: Miasta Wrocławia (1981), prasy niezależnej - Fundacji Polcul (Australia 1985), Fundacji Kultury (1995) i literackiej nagrody „Czterech kolumn” za całokształt twórczości (2001).
Wydał następujące utwory literackie:
Proza:
  • Ledwie mrok (1998),
  • Świetliste (tom oczekiwany)
Szkice i eseje:
  • Mit Orestesa. Szkice o dramaturgii współczesnej (1967)
  • Teatr - społeczeństwo (1980)
  • Polski Kosmos. Dziesięć esejów przy Gombrowiczu (1981)
  • Takim ściegiem: (1981)
  • Fragmenty o polskiej literaturze (1982)
  • Jeden i liczba mnoga ( 1984 – książka wydana w drugim obiegu)
  • Nie ja – Edwarda Stachury (1995)
  • Coś z mądrości i lenistwa, snu prawie. Świat pisarski Mieczysława Piotrowskiego (1995)
  • Istnienie i metafora (1996)
  • Być może: być - w stu trzydziestu czterech odsłonach (2002)
  • Na prawach rękopisu: wielka mała proza Jerzego Pluty (2005)
  • Takim ściegiem: zapisy z lat 1974-1976, przepisane w 1986, przeczytane w 2008 (2009)
Zmarł 22 lipca 2010 r. w Puszczykowie.
Lista wiadomości