Jesteś tutaj:   

2012

Uchwała Nr 144/12/VIRady Miasta Puszczykowaz dnia 29 maja 2012 r.w sprawie: pośmiertnego nadania tytułu „Zasłużony dla Miasta Puszczykowa” Pani Alinie Rykowskiej-Zwolskie

Uchwała Nr 144/12/VI
Rady Miasta Puszczykowa
z dnia 29 maja 2012 r.
 
w sprawie: pośmiertnego nadania tytułu „Zasłużony dla Miasta Puszczykowa” Pani Alinie Rykowskiej-Zwolskiej.
 
Na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zmianami) oraz § 6 Statutu Miasta Puszczykowa – Rada Miasta Puszczykowa uchwala, co następuje:
 
§ 1. Rada Miasta Puszczykowa pośmiertnie nadaje tytuł „Zasłużony dla Miasta Puszczykowa” Pani Alinie Rykowskiej-Zwolskiej za szczególnie zasłużoną dla miasta Puszczykowa działalność.
 
§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta Puszczykowa.
 
§ 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
 
Przewodniczący Rady Miasta
/-/ Zbigniew Czyż
 
Uzasadnienie
 
Dr Alina Rykowska–Zwolska – lekarz, ekolog, literat, urodziła się 13 września 1922 roku w Warszawie.
Wychowywała się w przedwojennej Warszawie czasu II Rzeczpospolitej. Szkołę podstawową i średnią ukończyła w Warszawie.
W latach okupacji hitlerowskiej studiowała psychologię i filozofię na Tajnym Uniwersytecie Warszawskim (1941-1943). Kierując się głębokim humanitaryzmem pomagała Żydom z Getta, uczestniczyła w działalności konspiracyjnej, brała czynny udział w Powstaniu Warszawskim.
Studia medyczne rozpoczęła tuż po wojnie, w zrujnowanej Warszawie; włączyła się jednocześnie do działalności pierwszego po wojnie kabaretu studenckiego. Po przeprowadzce do Poznania kontynuowała rozpoczęte studia. Tutaj w 1952 roku ukończyła Akademię Medyczną ze specjalizacją chorób wewnętrznych. Na 30 lat związała się zawodowo z kolejową służbą zdrowia w Poznaniu.
Była wieloletnią mieszkanką Puszczykowa, mieszkała przy ul. Chrobrego, gdzie na swojej posesji w latach 60. i 70. prowadziła mały pensjonat – sanatorium, w którym leczyła swoich pacjentów, doceniając walory klimatyczne Puszczykowa, szczególną opieką otaczając zwłaszcza tych uboższych.
Drugim jej „zawodem” była praca reżysera amatorskich zespołów teatralnych. Prowadziła kabaret studencki „Fafik” na Politechnice Poznańskiej, kabaret pracowników służby zdrowia „Złota kaczka” oraz kabaret kolejowy „Wesołe tory”. Obdarzona zdolnościami literackimi i artystycznymi pisała dla nich teksty satyryczne oraz słowa piosenek. Celowała w układaniu fraszek, których ponad dwa tysiące opublikowała w prasie lokalnej i krajowej.
Współpracowała z "Gazetą Puszczykowską" (lokalną gazetą wydawaną w latach 80.), pisząc fraszki, felietony, przybliżając mieszkańcom sylwetki postaci związanych z Puszczykowem i Wielkopolskim Parkiem Narodowym. Liczne publikacje literackie autorstwa dr Zwolskiej znajdują się w zbiorach Biblioteki Miejskiej w Puszczykowie.
Jej ogromnym zainteresowaniem realizowanym z pasją była ochrona środowiska naturalnego. Nie pozostawała obojętna na jego zagrożenia. Mieszkając od lat w Puszczykowie była szczególnie uwrażliwiona na ochronę przyrody. W tamtych latach Puszczykowo należało jeszcze do Wielkopolskiego Parku Narodowego.
Szczególnie w latach 70., aż do ostatnich chwil swego życia stawała odważnie w szeregach ludzi walczących z bezmyślnością gospodarzy kraju, którzy nie patrząc perspektywicznie prowadzili do niszczenia i degradacji środowiska.
Była współzałożycielką Towarzystwa Miłośników Puszczykowa i Wielkopolskiego Parku Narodowego (była jego wiceprezesem), Wielkopolskiego Klubu Ekologicznego oraz Fundacji Ochrony Środowiska im. Antoniego Wiśniewskiego – założyciela Muzeum Przyrodniczego w Puszczykowie. Przez wiele lat zasiadała w Radzie Naukowej WPN-u, szczególnie troszcząc się o bliskie jej Puszczykowo.
Dr Alina Rykowska–Zwolska działała na tych wszystkich frontach społecznie, publikując swoje stanowisko m.in. przeciw zniszczeniu rolniczego zagłębia Wielkopolski przez projektowanie eksploatacji węgla brunatnego w tzw. „Rowie poznańskim”.
Troszcząc się o czystość wód, powietrza i ziemi, doceniając zamieszkiwanie w zielonym Puszczykowie, mieście pełnym walorów przyrodniczych, dbała o uświadomienie dzieciom i młodzieży wagi tych problemów środowiskowych, edukując ich w dbałości o swoje najbliższe otoczenie. Uczestniczyła chętnie w obchodach „Dnia Ziemi”.
Zagrożenia związane z zanieczyszczaniem środowiska przedstawiła w eseju „Twórcy i obrońcy Wielkopolskiego Parku Narodowego” w 1992 roku, w którym wskazywała jak można i trzeba żyć godnie, umiejętnie wykorzystując zdobytą wiedzę w trosce o ochronę flory, fauny a także człowieka.
Szczególnie znana i lubiana była w środowisku dziecięcym i młodzieżowym, a ze względu na nieprzeciętne poczucie humoru dzieci odwzajemniały tę sympatię, przyznając jej Order Uśmiechu. Spotykając się z dziećmi i młodzieżą w szkołach puszczykowskich i innych uczyła ich miłości do ludzi i ukochania przyrody. Dla nich właśnie napisała „Ekologię na wesoło”, a dla dorosłych bajki „Bez morału” oraz „3xM – migawki, mini portrety, makabreski”.
Była niestrudzonym społecznikiem. Współpracując z wieloma fundacjami, czynnie pomagała chorym, osieroconym i niepełnosprawnym dzieciom.
Jako członek Zarządu Klubu Ekologicznego wygłaszała prelekcje w szkołach, na obozach letnich, na zabawach wiejskich, w Klubach Młodych Ekologów, na Uniwersytecie III Wieku, w radiu i telewizji. Współpracowała z Radą Miejską w Puszczykowie i Poznaniu.
Wszechstronna działalność dr Aliny Rykowskiej–Zwolskiej promowała Puszczykowo, jego unikatowy charakter i klimat. To ona nazwała Puszczykowo miastem-ogrodem i zorganizowała pierwszy konkurs na najpiękniejszy ogród.
Zmarła w październiku 1999 roku, pochowana została na puszczykowskim cmentarzu.
Lista wiadomości